Kvina etapo : Borne

Borne estas urbeto iom norde de Hengelo, en sudorienta parto de Nederlando. Ni gastis ĉe Sandra, Axel kaj iliaj gefiloj Esther kaj Ede, kiuj estas ankaù Verdaj Skoltoj kiel mia plej aĝa filo Anh Tuan.
Pro tio ke Borne estas iom malproksime de famaj lokoj, Sandra kaj Axel ne havas tiom da gastoj...

Supre, jen fotaĵo de la familio sen la filo Ede kiu jam frumatene iris lernejen. La gefiloj biciklas ĉiutage 10 km ir- kaj revenvojaĝe por viziti la lernejon. Du katoj ankaù kunvivas kaj tio multe okupis miajn du filojn. Ĉe Sandra kaj Axel, oni bonguste manĝas vegetarane.

Lunde posttagmeze ni vizitis la ĉirkaùaĵon de kastelo kaj poste promenis en apuda arbaro.

En la ĉirkaùaĵo de la kastelo kaj eĉ en la urbeto Borne, la domoj kiuj iam apartenis al la posedantoj de la kastelo estas facile rekoneblaj pro la fenestrokovriloj blankenigraj kaj la nigraj pordoj. Tie vivis la viro kiu prizorgis la ĉevalojn.

Dum la promenado en la arbaro, ni trovis tiun strangan ĉareton kie aĉeteblis diversaj kamparaj produktaĵoj. Neniu deĵoris, oni do mem aĉetis kaj metis la monon en ujon.

Vespere, mi kuniris kun Sandra, ŝia filino, alia najbaro kaj miaj filetoj al apuda urbo Hengelo por muziki akordeone. En tiu asocio, oni lernas akordeonon. Tiu fotaĵo montras la studentoj de la 1-a nivelo. Entute estas 4 niveloj.

Kvara etapo : Lunteren

En Lunteren okazis la ĉiujara KKPS, tio estas la "Klaĉ-Kunveno Post-Somera". En arbaro, ĝi situas je 4 km for de la centro de Lunteren. Tie la junuloj de NEJ havis siajn ĝeneralan jarkunsidon kaj estrarkunsidon.

En sama ĉambro, ĉio okazis : la akceptejo, la kuirejo, la salono-manĝejo kiu transformiĝis la sekvan tagon en dancejo kaj ludejo por la halovena balo. Je vendrede vespere la partoprenantoj alvenas iom post iom.

En la urbocentro, okazis la Zamenhoffesto. Tie, gejunuloj de KKPS miksiĝis kun pli maljunaj Esperantistoj el Nederlando kaj Belgio. Eblis aùskulti 3 prelegoj kaj la koncerton de Kajto kiu festis sian 30-jaran jubileon.

Dum la halovena balo, kelkaj ŝatas timigi la aliajn...

 dum aliaj preferas alivesti sin...

aù nur ŝminki la visaĝon...

kaj ĉiuj ludas aù dancas.

Tria etapo : S'Hertogenbosch

Jen ni forlasis Flandrion kaj atingis S'Hertogenbosch (Den Bosch por la Nederlandoj) merkredvespere. Jam noktis kaj pro mia aùta  navigilo ne akurata, ni nur sukcesis atingi la hejmon de niaj gastigantoj kun grandaj malfacilaĵoj, kaj ni eĉ rendevuis kun Wim en la proksimeco. Li devis gvidi nin ĝis sia hejmo. Li biciklis kaj ni sekvis lin aùte...
Niaj gastigantoj, Wim kaj Mieke havas domon kun multaj ĉambroj kaj tiel povas gastigi sufiĉe da homoj samtempe. Ni restadis 2 noktojn kaj uzis 3 el la ĉambroj, sed je la 2-a nokto, alia nederlanda paro ankaù tranoktis en alia gasta ĉambro. Ni malkovris ke Wim kaj Mieke gastigis fremdulojn el pli ol 30 landoj. Kelkaj el la gastoj ne nur tranoktis kelkajn tagojn, sed foje semajnojn, eĉ monatojn...
Se Mieke kaj Wim ne tiom biciklus tra la mondo, ili povus malfermi hotelon... Lastjare, ili biciklis tra Vjetnamo kaj venontjare, ili biciklos ĉirkaù insulon Tajvano. Tre aventuremaj homoj !!!

Mieke, Wim kaj la filoj en la ekzotika ĝardeno

Pro la 500-jara datreveno de la forpaso de la fama pentristo Jeroen Bosch, okazis granda festivalo en Den Bosch dum 3 monatoj. La organizantoj venigis la ĉefverkojn de la muzeoj tutmonde, ĉar malmulte da originalaj ĉefverkoj posedas la urbo Den Bosch. Poste la ekspozicio vojaĝis al diversaj landoj. Kadre de la festivalo, nuntempaj artistoj memorige al Jeroen Bosch kreis multajn artaĵojn. 
Jen ekzemplo ĉisupre sur la ĉefa placo de la urbocentro. Artistoj konstruis kapelon por Maria kaj dekstre belaspektan puton kovrita de tegmento.

Ni ankaù vizitis la katedralon Sankta Johano. La stilo estas brabantgotika. Persone mi plej ŝatis la pentritajn volbojn.

Ĉisupre, estas bela kupra baptujo.

Supre de la apogarkoj, estas amuzaj groteskaj skulpitaj statuetoj kiuj eble inspiris Jeroen Bosch. Bedaùrinde, estas iom malfacile bone spekti ilin pro la distanco... Amuza afero estas ke oni aldonis unu statueton. Ĝi estas videbla sed ne facile fotebla per ordinara fotilo. Mi do fotis afiŝon kiu montras la statueton. Oni vidas anĝelon uzante poŝtelefonon por komuniki kun Dio. Eĉ estas telefonnumero indikita. Se oni telefonas, la elspenzo helpas la renovigon de la katedralo. Mi ne provis sed mia gastiganto klarigis ke ne Dio respondas sed aùdiĝas klarigoj pri la katedralo...

Dua etapo : Antverpeno 2/2

Dum tiu dua tago, ni faris longan promenadon de Bazel ĝis Rupelmonde kaj spektis diversajn interesaĵojn.

Jen skulptaĵo de la juna Merkator kiu inventis la platglobon. Li naskiĝis en Rupelmonde kaj vivis tie dum sia infanaĝo antaù ol studi en Loveno kaj migri al Duisburg.

Ne eblas montri ĉion kion ni vidis... Mi do enmetas la plej laù mi interesajn fotaĵojn. Tiu supre montras la grandan radon de la muelilo. Oni ankoraù muelas grenojn por fari farunon, sed pro la novaj reguloj, nur bestoj rajtas ĝin manĝi.

La dentradado estas fera, sed la stabileco de la konstruo estas tute ligna. Eblas vidi parton de la trabaro maldekstre kaj supre.

Ne eblas detale klarigi kiel oni uzas la maran tajdon por funkciigi la muelilon, sed tiam kiam oni komprenas la funkciadon de la mekanismo, oni nur povas miri pri la homa inventemo. 

Sama kastelo jam montrita hieraù sed fotita de alia loko.

Tiu ponteto kiu apudas la kastelon estas tre interesa. Unuavide, oni imagas ke ĝi estas "pendanta" ponteto pro la blua strukturo (granda drato kiu kuŝas supre de la pilieroj, kaj vertikalaj dratetoj kiuj retenas la ebenaĵon). Fakte, tiu strukturo ekzistis je la tempo de la grafo, sed tiam kiam la urbo aĉetis la kastelon, oni plifirmigis la stabilecon per trabo sub la ebenaĵo. La blua "pendanta" drataro nur dekoracias la ponton kaj memorigas al la vizitantoj (tiuj kiuj havas bonĉancon havi brilan gvidanton kiel ni !!!) la pasinton.

Ella kaj la filoj inventas novan koregrafion. Mi fotis la malantaùan parton de ilia bela domo kaj iom de la ĝardeno.

Kaj nun la alia parto de la ĝardeno.

Dua etapo : Antverpeno 1/2

Hieraù, post 90 km da stirado sub pluvo, ni alvenis en Bazel, vilaĝo proksime de Antverpeno. Nin akceptis Ella, Eddy kaj iliaj gefiloj, Marieke kaj Jan. Ni ĝojis varman etoson kaj bongustan manĝaĵon.

Hodiaù Ella kondukis nin aùte al la "akvoŝipo" haveneto, speco de ŝipo tute nova kaj sufiĉe rapida kiu permesas al vilaĝaj loĝantoj proksime de la rivero iri al Antverpeno sen uzi aùton aù biciklon.

La "akvoŝipo"

Tuttage, ni vizitis la urbocentron de Antverpeno, ĉefe la muzeon "Le Mas" kaj la katedralon. Bonŝance ni ĝuis franclingve la viziton de la katedralo far de profesia gvidanto, kaj lernis multe pri Rubens kaj 4 el liaj ĉefverkoj.

Vido al la muzeo "Le Mas"

Bronzaj statuoj de la geŝiparestroj

Neatendite Eddy atendis nin ĉe la pramelŝipiĝejo kaj ni venis hejmen per belega vojo kun multaj klarigoj koncerne la nova digo, la inundejoj...

Tiu kastelo troviĝas je 100 metroj de la hejmo de Eddy kaj Ella. Ĝi apartenis al grafoj sed estis poste aĉetita kaj renovigita de la urbo.

Unua etapo : Bruĝo

Ni alvenis hieraù, sabatmatene kaj havis trankvilan tagon. Ni aĉetumis en Bruĝo. Nia gastiganto, "Korsako", bone prizorgis miajn filojn per ludiloj diversspecaj. Trempolino estis la ĉefa amuzilo kiel videblas ĉe la sekva fotaĵo.

Hodiaù, tio estas dimanĉe, ni vizitis la urbocentron kaj bonŝance apenaù malsekiĝis pro pluvo. Ni eniris malnovajn preĝejojn diversstilajn. Korsako rakontis al ni 2 legendojn : tiu de la "ora drako ŝtelita" kaj tiu de la dukino Marie kaj de ŝia edzo Maximilien el Aùstrio.

Provinca domo

Justecdomo

Uubodomo

Prepostejo

Ni ankaù restadis en ludejo kie la infanoj kaj granduloj povis amuziĝi.

Nun, estas tempo kuiri por ĉiuj kaj Bart, la doma posedanto, kiu ne hejmis ĉi-semajnfine kaj revenos malfrue vespere.

Jen, estas tempo forlasi nian simpatian gastiganton, Bart...