Hodiaŭ, mi forflugos al mia lando. Sed ĉi-matene, ni denove refaros la promenadon kiun ni jam faris la 31-an de julio, Anton, Nataŝa kaj mi. Estas ĉiam agrable promenadi kun simpatiaj homoj, sur bela vojeto kun dolĉa vetero. Eĉ iu malagrabla telefonalvoko kiun ricevis Nataŝa ne sukcesis malbonigi la etoson.
Nun estas tempo fini tiun blogon. Mi ne scias ĉu mi havos aliajn oportunojn vojaĝi tiamaniere, sed mi ne plu volas blogumi ĉar tio forprenas multe de mia tempo kaj mi bone konscias ke la karbonspuro de tiuj retejoj ne estas sensignifa.
Tiu blogo cetere celas min. Ĝi estas memoraĵo por mi, eventuale por tiuj kiuj gastigis min.
Dankon al ĉiuj gastigantoj Dankon al tiuj kiujn mi ne menciis kiel la anojn de tiu asocio kiuj studas la "glagolitikan alfabeton" en kiu membras Nataŝa, al Jivo Pulitika, la sola juna Esperantisto kiun mi renkontis. Bedaŭrinde ke ni ne havis tiom da tempo por pli bone interkonatiĝi.
Dankegon al Nataŝa por ŝiaj afablo kaj strebado helpi min sukcesigi mian restadon en Kroatio.
lundi 19 août 2019
06/08/2019 : Antaŭlasta tago
Por mia antaŭlasta tago, mi decidis ankoraŭfoje viziti la urbon, sola kaj piede, revidi jam konatajn lokojn, kaj viziti 3 muzeojn : la muzeon de la urbo Zagreb, kiu estas estas Gradec, la muzeon Strossmayer, kaj la muzeo Mimara.
Jen la enirejo de la muzeo de la urbo Zagreb.
Estas domaĝe ke ne ĉiuj klarigoj estis tradukitaj anglalinve.
Mi ne scias kial mi elektis tiun foton... Eble vi rekonas Marson kaj Venuson ? Interesa afero estas ke mi ne pagis la enirkoston ĉar ili ne povis redoni la restmonon de mia monbileto de 200 kunaoj.
Post la vizito mi revenis kaj institis ke mi volis pagi sed la respondo estis : "we still do not have change, sorry", aŭ io simila.
Muzeo Strossmayer
Muzeo Mimara
Muzeo Mimara
05/08/2019 : Plia vizito de Zagrebo
Hieraŭ, mi ĉefe vizitis la "altan urbon" Gradec kaj mi havis celon por tio. Ĉar mi planis viziti Gradec hodiaŭ kun Neven, estis pli saĝe ke mi jam lernu per mi mem almenaŭ la geografion kaj la ĉefajn lokojn antaŭ ol aŭskulti la detalajn klarigojn historiajn, politikajn, etnajn, ktp. far mia gvidisto Neven.
Efektive, Neven kaj mi renkontiĝis ĉe la kutima rendevuejo ĉe la fama placo kaj duontage trairis Gradec. Mi povis kapti ĉiujn klarigojn de mia kunulo sensufere, senkapdolore...
Pri Gradec, mi jam afiŝis sufiĉe da fotoj hieraŭ. Mi aldonas tiun ĉi sube.
Post reveno al la urbo centro, ni eniris la ortodoksan preĝejon de Zagrebo. La ekstero ne estas eksterordinara, sed la interno... sufiĉe bela, ĉu ne ?!
Efektive, Neven kaj mi renkontiĝis ĉe la kutima rendevuejo ĉe la fama placo kaj duontage trairis Gradec. Mi povis kapti ĉiujn klarigojn de mia kunulo sensufere, senkapdolore...
Pri Gradec, mi jam afiŝis sufiĉe da fotoj hieraŭ. Mi aldonas tiun ĉi sube.
Turo Lotrscak kiu estis parto de la iama remparo de Gradec.
Preĝejo de la transfiguriĝo
dimanche 18 août 2019
04/08/2019 : Plia vizito de Zagrebo
Mi decidis viziti sole la kvartalon Gradec, ankaŭ nomita "alta urbo". Efektive, ĝi estas sufiĉe alta por funkciigi funikularon. Mi supreniris piede kaj vidis la ĉefajn vidindaĵojn.
Jen la placo kaj la preĝejo Sankta Marko.
La preĝejo ne estas grandega sed la tegmento
estas belega kun la 2 blazonoj :
tiu de la urbo (dekstre) kaj de la iama reĝlando
Kroatio-Dalmatio-Slavonio
Malantaŭa parto de la sama preĝejo
Maldekstre de la preĝejo, jen la domo
kie la registaro kunvenas
kaj kie la vicreĝoj kunvenis.
Dekstre de la preĝejo, stariĝas la kroata parlamento.
Alvido al la katedralo kaj, pli proksime,
la turo de la preĝejo Sankta Maria.
Denove en la urbo centro, jen la domo Kallina
en la stilo "Sécession" kiu tute ne similas
al la Nacia Arĥivejo, samstila,
kaj jam prezentita la 31-an de julio...
03/082019 : Vizito ĉe Ruza kaj Zlatko
Ĉimatene, Boris kondukis min al la bushaltejo de Rijeka, kaj post kafumado en apuda trinkejo kaj adiaŭoj, mi busis al Zagrebo kaj revenis al la hejmo de Nataŝa, dum ŝi estis kun ŝiaj gepatroj en urbo Sisak.
Posttagmeze, plian fojon, mi renkontis Neven en la urbocentro kaj ni kune iris perbuse al Velika Gorica ĉe Ruza kaj Zlatko. Ni malfacile trovis la ĝustan buson, perdiĝis pro tio ke fino de la stratnomo ne ĝustis kaj mia saĝtelefona navigilo tute ne trovis la adreson. En ilia domo, mi ĝuis tre riĉan diskuton kun Zlatko pri diversaj temoj kaj ĉefe pri lia eldona projekto "Lingva akcelilo" kiun li fin pretigas.
Posttagmeze, plian fojon, mi renkontis Neven en la urbocentro kaj ni kune iris perbuse al Velika Gorica ĉe Ruza kaj Zlatko. Ni malfacile trovis la ĝustan buson, perdiĝis pro tio ke fino de la stratnomo ne ĝustis kaj mia saĝtelefona navigilo tute ne trovis la adreson. En ilia domo, mi ĝuis tre riĉan diskuton kun Zlatko pri diversaj temoj kaj ĉefe pri lia eldona projekto "Lingva akcelilo" kiun li fin pretigas.
Zlatko kaj Ruza
02/08/2019 : Tuttagaj vizitoj en Rijeka kaj Opatija
Mi vizitis sufiĉe multe da lokoj en tiuj 2 urboj kaj mi iom konfuziĝas pri la vizitaj lokoj. Espereble, iu leganto de mia blogo korektos miajn erarojn...
Unue, mi parolu pri nia gastiganto Boris. Li kaj ŝia edzino loĝas en apartamentaro kiu troviĝas iom alte, en supra parto de Opatija. La piedvojo kiu serpentumas al la loĝejo plej ekzotikas. De la salono, ili havas mirindan vidaĵon ĉe la maro. Sed ili havas alian loĝejon, pli foran, kamparecan (necesas 10 minutoj da aŭtado). Ĝi konsistas el du-ĉambra domo en grandega bieno kun vitejoj, fruktoarboj, legomejoj, herbaĵoj. Tie, Neven kaj mi tranoktis. La bienon, mi volas unue montri per kelkaj fotoj.
Nu, mi pasis 2 noktojn en Opatija. Mi tre ŝatis la kunestadon kun Boris. Mi tre esperas ke mi havos alian okazon renkontiĝi kun li kaj lia edzino.
Mi ne montras bildojn de Rijeka kaj Opatija ĉar mi ne trovis tiom da specialaj monumentoj kiuj kontrastas kun tiuj de Zagrebo. Kaj mi restis tre mallonge... Krome mi ne notis la nomon de la konstruaĵoj kaj monumentoj kiujn mi fotis. Tio absolute ne signifas ke tiuj 2 urboj ne meritas atenton.
Unue, mi parolu pri nia gastiganto Boris. Li kaj ŝia edzino loĝas en apartamentaro kiu troviĝas iom alte, en supra parto de Opatija. La piedvojo kiu serpentumas al la loĝejo plej ekzotikas. De la salono, ili havas mirindan vidaĵon ĉe la maro. Sed ili havas alian loĝejon, pli foran, kamparecan (necesas 10 minutoj da aŭtado). Ĝi konsistas el du-ĉambra domo en grandega bieno kun vitejoj, fruktoarboj, legomejoj, herbaĵoj. Tie, Neven kaj mi tranoktis. La bienon, mi volas unue montri per kelkaj fotoj.
Boris kaj mi antaŭ la domo.
Maldektre estas la vitejo.
Apud la domo estas puto funkcianta.
Por akvumi la vegetaĵojn,
Boris havas 2 grandajn akvorezervujojn.
Vitejo por produkti vinon. Krom la vitejo,
Boris ankaŭ kreskigas vinberojn
por konsumi kiel fruktojn.
Ili estas senkernaj kaj vere bongustis.
Malantaŭ la domo, jen parto de la bieno.
Parteto de la legomejo videblas, kaj fruktarboj.
Ni vizitis la sidejon de la Esperanto societo en Rijeka kaj tie ni renkontis ageman Esperantiston, Vjeko, kun kiu ni babilis. La sidejo estas 3-ĉambra : la unua ĉambro organizita kiel biblioteko, la dua kiel oficejo kaj la tria kiel kursejo.
Vjeko en la oficejo
Tiu konstruaĵo nomiĝas la Esperanto centro. Fakte, ĝi estas nur monrimedo por la asocio de Rijeka. Tiu konstruaĵo estas tutjare ludonita al slolta organizo. Ni vizitis la domon kiu konstitas el ĉambregoj, kuirejo, 2 manĝejoj, bela teraso kun vido al la maro. Mi komprenis ke la skolta organizo sufiĉe multe pagas la luprenon kaj la asocio tiel bone prosperas finance. Malavantaĝo : la skoltoj vizitas la domon senaverte, la Esperantistoj ne povas uzi ĝin por organizi aranĝojn.
La Esperanto domo kun grafitoj ĉe la piliero
Ni vizitis tombejon kie estas enterigita
la unua kroata Esperantisto kiu estis virino.
Posttagmeze, Neven reiris al Zagrebo, Boris havis kunvenon enurbe kaj mi decidis fari longan promenadon, sola, ĉe la marbordo. Tre oportune estas farite 15 km-a vojo kiu permesas promeni longe de la maro sen trairi kiun ajn straton. Mi ne sukcesis fari la tutan ir kaj revenvojon (30 km estus iom tro multe !) sed mi marŝadis dum ĉirkaŭ 3 horoj kun belegaj vidaĵoj.
La vetero ne estis suna sed sufiĉe varma.
Tamen, la banantoj tre malmultis.
Ili eĉ tute ne vidiĝas sur tiu foto kaj la sekvantaj.
Mi ne kunportis la banveston.
Kia domaĝe !!!
Multaj golfetoj senhomaj kiel tiu-ĉi.
Nu, mi pasis 2 noktojn en Opatija. Mi tre ŝatis la kunestadon kun Boris. Mi tre esperas ke mi havos alian okazon renkontiĝi kun li kaj lia edzino.
Mi ne montras bildojn de Rijeka kaj Opatija ĉar mi ne trovis tiom da specialaj monumentoj kiuj kontrastas kun tiuj de Zagrebo. Kaj mi restis tre mallonge... Krome mi ne notis la nomon de la konstruaĵoj kaj monumentoj kiujn mi fotis. Tio absolute ne signifas ke tiuj 2 urboj ne meritas atenton.
01/08/2019 : Vojaĝo al Rijeka kaj Opatija
Hodiaŭ, mi ne faris indajn fotojn kaj neniun publikas. Menciinda afero estas ke ne estis sufiĉe da vojaĝantoj kaj ni do veturis per minibuso. Eble estis tro da vojaĝantoj kaj oni aldonis minibuson al la kutima buso. La 1-an de aŭgusto, multaj Kroatoj kaj alilandaj turistoj sin direktas al la adriatika maro kaj la aŭtoŝoseoj ne multas. Ankaŭ ni perdis tempon en la aŭtoŝtopiloj.
Inscription à :
Commentaires (Atom)
-
Mi vizitis sufiĉe multe da lokoj en tiuj 2 urboj kaj mi iom konfuziĝas pri la vizitaj lokoj. Espereble, iu leganto de mia blogo korektos mia... -
Frumatene, ni rendevuas kun Anton, blinda Esperantisto, plej simpatia, ĉe tramhaltejo. Ni tramas ĝis la urbocentro, kaj suprize, la promena... -
Nur unu nokton ni gastis ĉe Jannie kaj Johan kaj same dum nia lasta 9-a etapo en Bruselo ĉe Aline kaj Jean-Marc. Niaj bruselaj gastigantoj ...